مورخ  ۲۹ شهریور ماه سال ۱۳۵۹, کشور عراق رسما متعرض خاک ایران شد و "صدام حسین" رهبر وقت عراق, قرار داد الجزیره که پیشتر مابین دو دولت ایران و دولت متبوع وی,  "عراق" و در زمان سلطنت پادشاه فقید ایران بسته شده بود (در زمینه ی تعیین حدود جغرافیایی و مرزهای دو کشور )  را مقابل دوربینهای تلویزیونی پاره کرد ؛ وی نام جنگ خود با ایرانیان را نبرد "قادسیه ی دوم" گذاشت و خواستار جدایی خاک خوزستان از ایران والحاق آن به کشور "عراق" شد.

جنگ تحت شرایطی آغاز شد که پیش از آن  بسیاری از افسران و فرماندهان لایق ایرانی توسط نظام انقلابی_ اسلامی اعدام شده بودند ( از ۱۳ تن بالاترین رده فرماندهان نیروهای مسلح ارتش ایران، ۸ نفر به اشکالی چون اعدام، زندان، تبعید و فرار حذف شدند) و تعدادی از فرماندهان وفادار به انقلاب هم (مانند سپهبد قرنی)توسط گروههای معاندی همچون گروهک فرقان و مجاهدین خلق ترور شدند .

تعداد پرسنل نیروهای مسلح ارتش ایران پیش از انقلاب ۴۷۰ هزار نفر بود که بعد از انقلاب به ۱۸۰هزار نفر کاهش یافت (تعداد پرسنل نیروهای مسلح در مقطع شهریور ۱۳۲۰ و به هنگام اشغال ایران توسط نیروهای متفقین بالغ بر ۱۷۰ هزار پرسنل بوده ‌است) و آیت الله خمینی و طرفدارانشان نظریاتی همچون «ما باید به هر قیمت شده انقلاب خود را به تمام ممالک اسلامی و تمام جهان صادر کنیم» را مطرح می کردند؛ همینطور گروگانگیری ۴۴۴ روزه ی دیپلماتهای آمریکایی و شعارهای کمونیستی وضد امپریالیستی آقایان در قالب اسلام و در ضدیت با آمریکا و غرب باعث شد علاوه بر پیمان ورشو وبلوک شرق,آمریکا هم در  صف مدافعان حکومت عراق قرار گیرد( این یعنی تمام ابر قدرتهای دنیا  در جنگ با ایران )؛کشورهای عربی هم به جز سوریه و لیبی همگی و به اتفاق حمایت خود را از حکومت "صدام" اعلام  کردند.

نبرد ایران با همسایه ی متجاوز خود قریب هشت سال به طول انجامید از زمان شروع جنگ تا پذیرش قطعنامه ی ۵۹۸ (۶/۵۸ ــ ۵/۶۶)  تقریبا هر نوع پشتیبانی تسلیحاتی و نظامی ,مالی و اطلاعاتی ممکن توسط کشورهای جهان از حکومت بعثی به عمل آمد از آن جمله : 

فرانسه در بهمن‌ ماه ۱۳۵۹ اقدام به فروش هواپیماهای میراژ به عراق کرد. هم‌چنین پس از آن که توان نظامی ایران در طراحی عملیات "خیبر" مشخص شد، سلاح‌های شیمیایی در حد گسترده به عراق فروخته شد و برای فشار بیشتر بر ایران و تهدید جریان فروش نفت و محدود ساختن منابع ارزی ایران، فرانسه هواپیماهای سوپراتاندارد و موشک‌های اگزوسه را به عراق فروخت این روند پس از عملیات بدر با فروش میگ ـ ۲۵ از طرف روس‌ها ادامه یافت و پس از عملیات کربلای پنج، سلاح‌های شیمیایی با کیفیت بهتر هم‌چون "سیانور" به عراق داده‌شد. در سال ۱۳۶۶ نیز با ایجاد تغییراتی در برد موشک‌های "اسکاد ـ بی"، عراق توانست تهران و شهرهای دورتر را هدف قرار دهد.

"امریکا "قطعات رایانه‌ای پیشرفته‌ در اختیار عراق قرار دادکه این کشور را قادر می‌ساخت برد موشک‌های اسکاد ـ بی را به ۱۲۰۰ کیلومتر برساند

در طول جنگ افسران رابط سیا اطلاعات نظامی ایران را که بخشی از آن توسط آواکس‌ها تولید می‌شد، مستقیما به عراق می‌دادند. در حمله به فاو، سیا و دیا - سازمان اطلاعات پنتاگون- مستقیما علیه ایران عمل کردند و سه شبانه‌روز سیستم راداری ایران در منطقه عملیاتی را مختل کردند. ناوگان آمریکا مستقیما وارد جنگ با ایران شده اسکله سلمان را نابود کردند.

ماه مارس ۱۹۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کرد که «اعضای این شورا پس از تحقیقات کارشناسان به این نتیجه رسیدند که سلاح‌های شیمیایی در موارد زیادی توسط نیروهای عراقی بر ضد نظامیان ایرانی به کار برده شده‌است و اعضای شورای امنیت به شدت این اقدام عراق در ادامه دادن استفاده از سلاح‌های شیمیایی را محکوم می‌کنند.» تنها کشوری که ابن موضوع را در شورای امنیت "وتو" کرد ایالات متحده بود.

به گفته کلنل والتر لانگ (Colonel Walter Lang)، یک مقام ارشد وقت سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا(بازنشسته)«استفاده از سلاح‌های شیمیایی در میدانهای جنگی توسط عراق موضوع مهمی برای ریگان و دستیاران او نبود. زیرا تنها برای آنها مهم بود که عراق در این جنگ شکست نخورد.»(Colonel Walter Lang, former senior US Defense Intelligence officer, New York Times, Aug. ۱۸, ۲۰۰۲)

در مقابل تحریم همه‌جانبه ای از طرف کشورهای جهان در واگذاری تجهیزات هر چند عمومی نظامی به ایران پدید آمد .

نتیجه اینکه ما بیش از پانصدهزار نفر کشته دادیم و خسارات بسیار سنگینی هم متحمل شدیم با این وجود  حتی یک متر مربع از خاک خوزستان,  نه تنها یک متر مربع خاک بلکه به قول یکی از فرماندهان پیشین جنگ , حتی غباری از خاک ایران را به دشمن متجاوز  واگذار نکردیم تحت شرایطی که تقریبا همه چیز علیه ملت ما بود, از شرافت خود دفاع کردیم چنانکه پدرانمان بارها وبارها از شرافت ایران با خون خود دفاع کرده بودند .

 در طول تاریخ , کشور ایران وارد درگیریهای متعددی  شده است که  در بسیاری از موارد  دشمن صراحتا  قصد نابودی  ایران را داشته نمونه های فراوانی در این زمینه وجود دارد وجنگ ایران وعراق اولین نبرد ایرانیان  برای حفظ موجودیت کشورشان نیست وقطعا آخرین آن هم نخواهد بود,  برای مثال حمله ی  قوای رومی به ایران (پلورتاک_کراسوس, بند 19) به فرماندهی "مار کراسوس" کنسول روم  و در زمان ژولیوس سزار و موارد بیشمار دیگر (توضیح_روم سه کنسول داشت  ژولیوس سزار, مار کراسوس و پومپیوس) نتیجه این بود از تمام قوای سواره نظام وفلانژ(دسته های پیاده نظام) تنها 500 نفر به اسارت گرفته شده و تعداد 300 نفر هم موفق به فرار گشتند بقیه به دست ما کشته شدند

طی تمام قرون گذشته یک واقعیت  تاریخی, آشکارا خود نمایی می کند ؛هزینه ی جنگیدن با ایرانیان تحت هر شرایطی بسیار سنگین است و این  موضوع در هیچ دوره و یا نظام خاصی هم محدود  نمی شود  دشمنان ما هم به خوبی از این  مطلب آگاهی دارند . برای مثال درگیریهای اخیر ایران با آمریکا را بر سر مسایل هسته ای در نظر بگیرید(به هیچ وجه مواضع هسته ای دولت ایران را تایید نمی کنم)  برای درک میزان قدرت نظامی آمریکا کافی است بدانید بسیاری از کارشناسان, توان نظامی آمریکا را بیش از مجموع نیروهای نظامی تمام کشورهای جهان  بر روی هم می دانند و آمریکا با در اختیار داشتن در حدود یک سوم اقتصاد جهان بزرگترین اقتصاد در تمام طول تاریخ بشریت محسوب می شود با این وصف چرا تا کنون درگیری نظامی بین ایران وآمریکا پدید نیامده با توجه به اینکه در چنین جنگی شکست ایرانیان حتمی است؟ چرایی آن از اقوال دیپلماتها و سیاستمداران خارجی کاملا روشن است ؛چنین جنگی هزینه های بسیاری را برای دشمنان در پی خواهد داشت  .

 (برای تهیه ی این نوشته از مندرجات "ویکیپدیای" فارسی بهره گیری شده)

مقایسه ی قدرت نظامی دو کشور توسط مجله ی اكونومیست (The Economist: ۱۹-۲۵ September ۱۹۸۷ )

1. ↑ Revolution and War, Stephen M. Walt, Cornell University Press, ISBN 0801482976 1996 pp.215
2. ↑ The Persian Gulf War: Lessons for Strategy, Law, and Diplomacy, Christopher C. Joyner, Greenwood Publishing Group, 1990 ISBN 0313267103 pp.31
3. ↑ The Persian Gulf War: Lessons for Strategy, Law, and Diplomacy, Christopher C. Joyner, Greenwood Publishing Group, 1990
4. Robert Pear, «U.S. Says It Monitored Iraqi Messages on Gas,» New York Times, ۱۵ September ۱۹۸۸.
5. ↑ Lawrence Potter, Gary Sick. Iran, Iraq, and the legacies of war. ۲۰۰۴, MacMillan. ISBN ۱-۴۰۳۹-۶۴۵۰-۵ p.۱۵۳
6. ↑ Lawrence Potter, Gary Sick. Iran, Iraq, and the legacies of war. ۲۰۰۴, MacMillan. ISBN ۱-۴۰۳۹-۶۴۵۰-۵ p.۱۵۶
7. ↑ Joseph Tragert. Understanding Iran. ۲۰۰۳, ISBN ۱-۵۹۲۵۷-۱۴۱-۷ p.۱۹۰

در همين ارتباط بخوانيد:

آذربايجان جنوبي ,هوسي كودكانه

بازگشت به برگ نخست تارنما

نظرات  

http://pasargad.co.nr/